"FATHER" 2026 සිංහල චිත්‍රපටිය පිළිබඳ මාධ්‍ය විචාරයක්

 

"FATHER" 2026 සිංහල චිත්‍රපටිය පිළිබඳ මාධ්‍ය විචාරයක්

චමින්ද ජයසූරියගේ මංගල සිනමා අධ්‍යක්ෂණය වන "Father"  සිංහල චිත්‍රපටය 2026 වසරේ ආරම්භයේදීම ශ්‍රී ලාංකේය සිනමා ක්ෂේත්‍රය තුළ විශාල කතාබහක් ඇති කිරීමට සමත් විය. 1970 සහ 1990 දශකවල ගම්පහ ප්‍රදේශයේ විසූ "ඔස්මන්ඩ් ගුණසේකර" නම් චරිතයේ සැබෑ ජීවිත කතාව පාදක කරගනිමින් නිර්මාණය වූ මෙම චිත්‍රපටය දිව යන්නේ ආගමික සහ සාමකාමී පසුබිමක හැදී වැඩෙන ඩෙස්මන්ඩ් (ඔස්මන්ඩ්) නම් තරුණයා, දේශපාලන අතපෙවීම් සහ සමාජ අසාධාරණය හමුවේ පාතාල ලෝකයේ ප්‍රබල චරිතයක් බවට පරිවර්තනය වන ආකාරය වටා ය. මෙය හුදෙක් අපරාධ පුවතක් නොව, 88-89 භීෂණ සමයේ ශ්‍රී ලංකාවේ පැවති දේශපාලන සහ සමාජීය අස්ථාවරත්වය මනාව නිරූපණය කරන "Political Thriller" ගණයේ නිර්මාණයකි.

තරුණ ඔස්මන්ඩ් ලෙස රඟපෑ පූජන දන්දෙණියගේ රංගනය ඇතුළු සෞම්‍ය ලියනගේ, ජගත් මනුවර්ණ, බිමල් ජයකොඩි සහ දිල්හානි ඒකනායක වැනි ප්‍රවීණයන්ගේ දායකත්වය චිත්‍රපටයේ ගුණාත්මකභාවය වැඩි කිරීමට හේතු වී ඇත. විශ්වජිත් කරුණාරත්නගේ කැමරාකරණය සහ සජීවී දර්ශන තල 70-80 දශකවල ශ්‍රී ලංකාව ඉතා තාත්විකව ප්‍රතිනිර්මාණය කර ඇති බව මාධ්‍ය වාර්තා පෙන්වා දෙයි. චින්තක ජයකොඩිගේ සංගීතය සහ ප්‍රවීණ ගායක චාමර වීරසිංහ පළමු වරට සිනමා පසුබිම් ගායනයට එක්වීම සුවිශේෂී කරුණකි. නිකුත් වී දින 17ක් වැනි කෙටි කාලයකදී රුපියල් මිලියන 100ක ආදායම් සීමාව පසු කිරීමට "Father" සමත් වූ අතර, එය මෑත කාලීන සිංහල සිනමාවේ වාණිජමය වශයෙන් විශාල ජයග්‍රහණයක් ලෙස සැලකේ. "Father" යනු හුදෙක් පාතාල කතාවක් නොව, ලාංකේය ඉතිහාසයේ අඳුරු යුගයක් දෙස මානුෂීය සහ දේශපාලනික කෝණයකින් බලන ශක්තිමත් නිර්මාණයකි.

 ඔස්මන්ඩ් ගුණසේකර නම් චරිතයේ ජීවිත කතාව පාදක කරගනිමින් නිර්මාණය වූ මෙම කෘතිය, දේශපාලකයා, පොලිසිය සහ පාතාලය යන ත්‍රිවිධ සබඳතාවයේ නිරුවත හෙළි කිරීමට උත්සාහ කරයි. සාමකාමී තරුණයෙකු පද්ධතියේ දූෂිත බව නිසා ආයුධ අතට ගැනීමට පෙළඹෙන "Human transformation"  යන්න චිත්‍රපටය තුළ මනාව ගොඩනගා ඇත. ඇතැම් විචාරකයන් පෙන්වා දෙන්නේ, මෙහි පාතාල චරිතයක් "වීරත්වයට"(Heroism) නැංවීමේ ප්‍රවණතාවක් පවතින බවයි. එබැවින් ඇතැම් විටෙක සැබෑ ජීවිතයේ සිදු වූ ඇතැම් ප්‍රචණ්ඩකාරී සිදුවීම්වල වගකීම පද්ධතිය මත පමණක් පටවා චරිතය සුද්ධ කිරීමේ උත්සාහයක් මෙහි ගැබ්ව පවතී ද යන ප්‍රශ්නය පැන නගී.

රංගන පෞරුෂයන් සහ චරිත නිරූපණය පිළිබඳ අවධානය යොමු කිරීමේ දී ප්‍රධාන චරිතය නිරූපණය කරන පූජන දන්දෙණිය ගේ රංගනය ඉතා සංවේදී මෙන්ම ප්‍රබල මට්ටමක පවතී. නිහඬ තරුණයෙකුගේ සිට බියකරු පාතාල නායකයෙකු දක්වා වන හැඟීම් පරාසය ඔහු දෑසින් සහ ශරීර භාෂාවෙන් මනාව ප්‍රකාශ කරයි. සෙසු නළු පිරිස අතරින් විශේෂයෙන්ම ජගත් මනුවර්ණගේ රංගනය, චිත්‍රපටයේ ඇති දේශපාලනික ස්වරූපය තීව්‍ර කිරීමට සමත් වේ.

සිනමාපටය පුරා දිවෙන අතිශය ප්‍රචණ්ඩකාරී දර්ශන පිළිබඳව සමාජ මාධ්‍ය තුළ දැඩි කතාබහක් ඇති විය. ඇතැම් දර්ශන අනවශ්‍ය ලෙස දිග්ගැස්සෙන බවත්, ලේ හැලීම් ප්‍රදර්ශනය කිරීම හරහා ප්‍රේක්ෂකයා භීතියට පත් කර "Sensationalism" එකක් ඇති කිරීමට උත්සාහ කරන නමුත් එම භීෂණකාරී යුගයේ යථාර්ථය පෙන්වීමට නම් එවැනි රළු දර්ශන අත්‍යවශ්‍ය බව චිත්‍රපටය නැරඹීමෙන් පෙනී යයි.

"Father" යනු ශ්‍රී ලාංකේය "Biopic" සිනමා ප්‍රභේදයේ නව සලකුණකි. එය හුදෙක් විනෝදාස්වාදය සඳහා කළ නිර්මාණයක් නොව, අපේ අතීතයේ දේශපාලන පාපකර්මයන් දෙස හැරී බැලීමට කරන බල කිරීමකි. එහි ඇති ඇතැම් සදාචාරාත්මක ගැටලු සහ චරිත වත්පිළිවෙත් පසෙක තැබුවහොත්, එය අධ්‍යක්ෂණය, රංගනය සහ තාක්ෂණය අතින් විශිෂ්ට ගනයේ නිර්මාණයකි. 88-89 භීෂණ සමය යනු ශ්‍රී ලංකා ඉතිහාසයේ අතිශය සංකීර්ණ සහ ලේ වැකි පරිච්ඡේදයකි. "Father" චිත්‍රපටය තුළ මෙම දේශපාලනික පසුබිම හුදෙක් පසුබිම් දර්ශනයක් නොව, කතාවේ ප්‍රධාන ගාමක බලවේගය ලෙස ක්‍රියා කරයි. මෙම යුගය චිත්‍රපටයේ ගැඹුරට බලපා ඇති ආකාරය මෙලෙස විග්‍රහ කළ හැකිය:

80 දශකයේ අගභාගයේ පැවති දකුණේ කැරැල්ල සහ එය මර්දනය කිරීමට රජය ගත් ක්‍රියාමාර්ග නිසා රටේ නීතියේ ආධිපත්‍යය බිඳ වැටුණි. ප්‍රධාන චරිතය වන ඔස්මන්ඩ් පාතාලයට තල්ලු වන්නේ එම සාමාන්‍ය වැසියෙකුට යුක්තිය ඉටු කර ගැනීමට ඇති නීත්‍යානුකූල මාවත් අවහිර වූ විටය. රාජ්‍ය භීෂණය සහ කැරලිවාදී භීෂණය යන දෙකම මැද තනිවන පුද්ගලයෙකුට තමන්ගේ ආරක්ෂාව සඳහා අවියක් අතට ගැනීමට සිදුවීම මෙහි දේශපාලනික යථාර්ථයයි.

එකල දේශපාලනඥයන් තම බලය තහවුරු කර ගැනීමටත්, විරුද්ධවාදීන් මර්දනය කිරීමටත් ප්‍රාදේශීය චණ්ඩින් සහ පාතාල කල්ලි යොදාගත් ආකාරය චිත්‍රපටය ඉතා නිර්භීතව පෙන්වයි. මෙය පුද්ගලයන් අතර ගැටුමකට වඩා, දූෂිත දේශපාලන ක්‍රමවේදයක් විසින් පුද්ගලයන්ව බිලිගන්නා ආකාරය පිළිබඳ දේශපාලන නිරූපණයකි.

චිත්‍රපටයේ එන වවුල්කැලේ ඝාතනය වැනි සිදුවීම් 88-89 සමයේ දකුණේ පැවති සැබෑ භීෂණයේ සංකේතයන්ය. ටයර් පිළිසසුම්, අතුරුදහන් කිරීම් සහ මහමග දමා යන මළ සිරුරු වැනි දර්ශන හරහා අධ්‍යක්ෂවරයා එකල පැවති මරණයේ භීතිය ප්‍රේක්ෂකයාට සමීප කරයි. මෙම පසුබිම නිසා ප්‍රධාන චරිතයේ මනෝභාවය දරුණු ලෙස වෙනස් වන ආකාරයත්, ඔහු තුළ ඇති මනුෂ්‍යත්වය ක්‍රමයෙන් වියැකී යන ආකාරයත් චිත්‍රපටය තුළ දේශපාලනිකව සාධාරණීකරණය කර ඇත. ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයට ආවේණික වූ දේශපාලන සහ පවුල් බලය මෙම කතාවට සුවිශේෂී අනන්‍යතාවක් ලබා දෙයි. පක්ෂ දේශපාලනයට වඩා ප්‍රාදේශීය බලය මත පදනම් වූ දේශපාලනයක් මෙහි දැකගත හැකිය.

"Father" චිත්‍රපටය 88-89 භීෂණය දෙස අවධානය යොමු කර ඇත්තේ හුදෙක් ඉතිහාස වාර්තාකරණයක් ලෙස නොව, "ක්‍රමය විසින් මිනීමරුවන් බිහි කරන ආකාරය" පිළිබඳ සමාජ විද්‍යාත්මක හැදෑරීමක් ලෙසය. චිත්‍රපටයේ අවසානය ප්‍රේක්ෂකයාට ඉතිරි කරන්නේ වැරදිකරු පුද්ගලයාද, නැතිනම් ඔහු නිර්මාණය කළ දේශපාලන පසුබිමද? යන ප්‍රශ්නාර්ථයයි.